Επίρρημαν

Ασό Βικιπαίδεια

Επίρρημαν λέγουμε τ' άκλιτα τα λέξεις που προσδιορίζ'νε τα ρήματα. Ση γραμματικήν τη ποντιακού τη ρωμαίικου τη γλώσσας είναι σχεδόν όλεα ασ' αρχαίον τ' ελλενικόν την γλώσσαν.

[άλλαξον] Τα επιρρήματα είναι

1. Τοπικά: αδά, αδακά, ακεί, ατού, ατουκά, ατουκαικά, αλλού, αλλουκαικά, ανθέν, καθέν, απανκαικά, αποκαθενκιάν, που, πουδέν, εμπροστά, εμπρί, οπίς, δεξά, ζεβριά, ολόερα, αντίκρυ, πέρα, σουμά, κοντά, μακρά, αφκά, αλαφκά, απάν, απές, εκεί, καταγής, χώρια, δίπλα.
2. Χρονικά: οσήμερον, αύριον, οψές, πουρνόν, βραδόν, σηναυγά, όλημερα, ολονύχτα, συνύχτα, συνπίρνα, οφέτος, οπέρτς, αροπέρτς, ατώρα, υστερνά, απυστερνά, επεκεί, κάποτε(ς), ώσπου, ατότες, πάντα, αποβραδύς.
3. Ποσοτικά: πολλά, ολίγον, εναξά,επεΐ, ξάι, ατόσον, απαναφκά.
4. Τροπικά: Αέτς, αέτς κι αέτς, κάπως, καθώς, ίσως, ίσα-ίσα, δηλαδή, τεά, εξίχωρα, μασχαρευτά, καλά, άσκεμα.

[άλλαξον] Τέρεν

• Ουσιαστικόν
• Σύνδεσμον