Τσιριχτά

Ασό Βικιπαίδεια
Τα τσιριχτά.
Με το βρεμμένον το χουλιάρ παίρουμε και κςύζουμε το ζυμάρ ντ’ εξέβεν ασ’ απάν το μέρος τη μούστας και σύρομ’ ατό απές σο καυτόν τ'ελάδ.
Τα τσιριχτά απές σο καυτόν τ' ελάδ.

Τα ποντιακά τα τσιριχτά έν άμον τα ξακουστά τ'ελλενικά τα «λουκουμάδες» ντο έχνε σα ζαχαροπλαστεία. Βέβαια σα ζαχαροπλαστεία κςύνε και το σιρόπ απάν και κανέλλα. Οι Πόντιοι εδούνανε σα μωρά ‘τουν κι έτρωαν τα τσιριχτά για γλύκισμαν, αφού εβάλνανε ζάχαρην ή μέλ’ απάν.

Τα τσιριχτά σο ποντιακόν τη χαράν[άλλαξον]

Όντες επάντρευανε οι νέοι, πρωτού το εγκλεσιαστικόν το μυστήριον (δηλαδή το στεφάνωμαν) και ύστερα ασ’ ατό, ο κόσμον εςαίρουντον και ετοιμάουτον να εφτάει τα γλέντϊα. Έτρωαν, έπιναν κι εχόρευαν. Η ποτή ατούν έτον το κρασίν και το ρακίν, με τ'οποία έρχουσαν σο κέιφ. Εσκάλωνανε το Σάββατον το βράδον με τα τραωδίας και τον χορόν κι ετελαίνανε τη Δευτέραν το πρωίν. Τα φαΐα ‘τουν έσανε κρέατα μουχτερί, κοσσάρας, βουδί κ' ίντια άλλο εδίνεν ο καιρόν. Τα σαλάτας ατούν έσανε λάχανα του χωραφί. Το χειμώναν εποίνανε και σαλάτα ασ'άσπρον το λάχανον και στίπα πιπερή και λαχανί. Εξόν ασ’ ατά εποίνανε σινία πα, εποίνανε τσιριχτά και ωτία, π' εζύμωνανε με του κοκί τ'αλεύριν.

Τα τσιριχτά εβάλν’ ατά απάν σα τραπέζϊα σα ποντιακά τα χαράντας και αντί για ψωμίν έτρωγαν ατά, σίτϊα έπινανε τα κρασία και τα ρακία.

Ντο πράματα θέλομεν[άλλαξον]

  • 2 ποτήρϊα τςαΐ γαλιό χουλιόν νερόν
  • 1 μικρόν χουλιαρέαν άλας
  • 1 μικρόν χουλιαρέαν μέλ
  • 1 χουλιάρ μαγιάν
  • ςιμισκί ελάδ

Πώς εφτάμε τα τσιριχτά[άλλαξον]

Ατώρα ας λέουμε πώς εποίνανε τ'εμετέρ τα τσιριχτά για να εγροικάτεν κι εσείς. Αούτο εν η συνταγήν τη γιάγιας ‘ιμ τη Ανατολής: Παίρουμε δυο ποτήρϊα τσαΐ γαλιό-χουλιόν νερόν, έναν μικρόν χουλιάρ άλας κι έναν πα μικρόν χουλιάρ μέλ’. Παίρουμε ολίον μαγιάν πα και λύουμε τη μαγιάν απές σο νερόν. Επεκεί φέρουμε το αλεύρ’ και κςύνουμε γάλϊα-γάλϊα απές σο νερόν. Παίρουμε κι έναν ξύλινον χουλιάρ και ταράζομ’ ατό ως ατό να ίνεται ζυμάρ. Ζυμάρ όμως μαλακόν, γιοκ σκυρόν. Επεκεί τςιλϊάζουμ’ ατό μ’έναν πανίν και βάλομ’ ατό σ’έναν χουλιόν μέρος κι αφήνομ’ ατό περίπου ημσόν ώραν ν’ανεβαίν’ το ζυμάρ’. Ασού ανεβαίν’ το ζυμάρ’ κι επεκεί παίρουμε έναν τένζερην μικρόν, κςύνουμ’ απές έναν λίτρον ςιμισκί ελάδ, βάλομ’ατό απάν ση φωτίαν, σο τςακ ή σον πέςκον κι αναμένωμαι ως να ψέεται καλά.

Αφού εφτάμε όλϊα ατά, παίρουμε το ζυμάρ τ΄ανεβασμένον (γιόκ τ'ανανήβ’), βάλομ’ ατό δίπλα σο τηγάν’, παίρουμε κι έναν μαστραπάν’ νερόν κι έναν χουλιάρ του τσαΐ. Βάλομε το χουλιάρ απές σο νερόν. Με τ'έναν το ςερ παίρουμε ζυμάρ απ'απές ασο ςκεύος, τσουπώνουμε το ςερ εμούν κι εφτάμ’ ατό άμον μούστα. Ασ'απάν τη μερέαν αφήνουμε τα δάχτυλαν εμουν ολιόπον ανοιχτά για να εβγαίν το ζυμάρ απάν. Με τ'εβρεμμένον το χουλιάρ παίρουμε και κςύζουμε το ζυμάρ ντ’ εξέβεν ασ’ απάν το μέρος τη μούστας και σύρομ’ ατό απές σο χουλιόν τ'ελάδ. Ατό το έργον εφτάμ’ ατό ους να τελείται το ζουμάρ.

Τα ψεμμένα τα τσιριχτά εβγάλουμ’ ατά ασο χουλιόν τ'ελάδ και βάλουμ’ ατά σ’έναν καθαρόν ςκεύος.

Συνδέσμεα[άλλαξον]