Έπαυλη

Η Έπαυλη των Μεδίκων στο Φιέζολε έν’ έναν ασην πρώιμον εποχήν οσπίτ’ με κλιμακωτόν κήπον στην πλαγίαν του ραχί, φτιαγμένον ασήν αρχιτεκτονικήν ιδέαν του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι.

Η έπαυλη εν ένα είδος οσπιτίου, που ασ’ αρχέγονα έτον ρωμαϊκόν χωράτετσην οσπίτ’ για την ανώτερην την τάξην, φτιαγμένον για να γλιτών’ ο κόσμος ασήν φασαρίαν της πόλης. Ασ’ εκείνον τον καιρόν, η ιδέα και η χρησιμότητα της επαύλεως άλλαξαν πολλά. Μετά το χάλασμαν της Ρωμαϊκής της Δημοκρατίας, οι επαύλεις εγένταν μικρά αγροτικά κτήματα, που στα χρόνια της Ύστερης της Αρχαιότητας εοχυρώθηκαν κιάλλο, ενώ καμπόσα ασ’ αυτά εδόθαν σην Εκκλησίαν για να γίνουν μοναστήρια. Σα χρόνια του Μεσαίωνα εγεννήθηκαν ξαν ασ’ αρχής ως κομψά χωράτετσα οσπίτια για τους πλούσιους. Στους πρώιμους τους νεότερους τους χρόνους, κάθε άνετον και μοναχικόν οσπίτ’ με κήπον κοντά σε πολιτείαν ή χώραν ελέγουνταν έπαυλη. Οσήμερον, τα περισσότερα ασ’ αυτά τα οσπίτια έχασαν το χωράτετσην τον χαρακτήραν ατουν, επειδή επλάτωναν οι πόλεις και εσκεπάστηκαν ασήν αστυφυλίαν. Ση σημερινήν τη γλώσσαν, η λέξη «έπαυλη» μπορεί να σημαίν’ διάφορα είδη και μεγέθη οσπιτίων, ασή μικρήν την προαστιακήν την διπλοκατοικίαν ίσαμε, σε κάποιες χώρες (κυρίως γύρω ασήν Μεσόγειον), τα μεγάλα τα οσπίτια που είναι χτισμένα εξοχήν.