Καθαρεύουσαν
Η καθαρεύουσαν (νεοελλ.: καθαρεύουσα, κυριολεκτικά: «γλώσσα ντο καθαρίζ’») έν' μια συντηρητική μορφή τη νεοελλενικής γλώσσας. Εγεννήθεν σα τέλη τη 18ου αιώνα ως λογοτεχνική γλώσσα και ως ένας συμβιβασμός ανάμεσα σην αρχαίαν ελληνικήν γλώσσαν και την γλώσσαν ντο ελάλνεν ο λαός, τη δημοτικήν. Στην αρχήν, εχρησιμοποίναν ατέ ευρέως σα επίσημα τα χαρτία και σην λογοτεχνίαν, αλλά ολίγον στα καθημερινά τα καλατσίας. Σον 20όν τον αιώνα, εγένετον η επίσημος η γλώσσα τη κράτους, ώσπου το 1976 ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης καθιέρωσεν την δημοτικήν ως την επίσημην γλώσσαν τη Ελλάδας. Το 1982, ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έπαυσεν το πολυτονικόν σύστημα γραφής για την δημοτικήν και για την καθαρεύουσαν.
Την ιδέαν τη καθαρεύουσας εσκέφτεν ο μεγάλος δάσκαλος τη γένους και επαναστάτης Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833).[1] Ατός εσπούδασεν σο Πανεπιστήμιον τη Μονπελιέ και έζησεν το πλείστον τη ζωής ατ' εξόριστος σο Παρίσι. Έτον κλασικός επιστήμονας ντο έβαλεν τα θεμέλια τη νεοελληνικής λογοτεχνίας και έτον ασά κυριότερα πρόσωπα τη Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο Κοραής κι εθέλκεν την βυζαντινήν επίδρασην σην ελληνικήν κοινωνίαν, και εκατηγόρησεν σκληρά τον κλήρον για την υποταγήν ατ' σην Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν.[2] Επίστευεν ότι η μόρφωση έτον το πρώτον το πράμαν για να ελευθερωθεί η Ελλάδα.
Ένας ασάν σκοπούς τη καθαρεύουσας έτον να βρεθεί μια μέση λύση σον πόλεμον ανάμεσα σε εκείνους ντο εθέλναν την πλήρη επιστροφήν σην αρχαίαν ελληνικήν γλώσσαν («αρχαϊστές») και σε εκείνους ντο εθέλναν τη γλώσσαν τη λαού («εκσυγχρονιστές»).
Αναφοράντας
[άλλαξον | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Εγγλέζικα) Skendi, Stavro (1975). «Language as a Factor of National Identity in the Balkans of the Nineteenth Century». Proceedings of the American Philosophical Society 119 (2): 186–189.
- ↑ (Ελλενικά) Κοραής, Αδαμάντιος. Αδελφική Διδασκαλία (PDF). Ρώμη. σελ. 3.