Μπύρα

Η μπύρα εν έναν πιωτόν με αλκοόλ, που φτάνεται ασην ζύμωσιν των σιταρικών. Πιο συχνά μεταχειρίζονται το κριθάρ’ το βυνοποιημένον, άμα βάζουν και σιτάρ’, αραποσίτ’, ορύζ’ και βρώμην. Τα σιταρικά κοπανίζονται και ανακατεύονται με το νερόν για να γίνουν τα άμυλα ζάχαρη, που διαλύεται στο νερόν και φτάνει το σιράν της μπύρας. Η ζύμωση του σιρά με τα προζύμια βγάζει το αλκοόλ και το διοξείδιον απές στη μπύραν. Η μπύρα εν έναν ασην παλαιά και τα πλέον ξακουστά πιωτά στον κόσμον, και ασην πιο αγαπημένα γενικά.

Η περισσότερη καινούρια μπύρα φτάνεται με τον λυκίσκον, που δίνει ατένε πικράδαν και μυρωδίαν, ενώ κρατεί ατένε ολοζώντανον και δεν χαλάται. Άλλα μυρωδικά, άμον χόρτα, βότανα ή φρούτα, μπορεί να μπαίνουν αντί για λυκίσκον. Στο εμπόριον, το φυσικόν το διοξείδιον συχνά αντικαθίσταται με τεχνητόν.

Η μπύρα πουλιέται σε πομπίλια και σε κουτία, άμα πολλάκις δίσκεται και σε βαρέλα απές σε παμπ και μπαρ. Η βιομηχανία της μπύρας εν μια παγκόσμιος δουλεία. Έχει ολίγας μεγάλας πολυεθνικάς εταιρείας που ορίζνε την αγοράν, άμα έχει και πολλάς χιλιάδας μικρούς παραγωγούς, αση μικρά ζυθοποιεία-παμπ ίσαμε τα τοπικά τα ζυθοποιεία. Το αλκοόλ που έχει η καινούρια η μπύρα, κατά κανόναν, εν ασην 4% ίσαμε το 6% κατ' όγκον (ABV).

Μερικά ασην πρώτα γραψιματίας της ανθρωπότητας αναφέρνε για το φτάσιμον και το μούλαισμαν της μπύρας: ο Κώδικας του Χαμουραμπί (1750 π.Χ.) είχεν νόμους για να ορίζ’ ατένε, ενώ ο «Ύμνος στη Νινκάσι», μια προσευχή για τη θεάν της μπύρας στη Μεσοποταμίαν, λέγει και τη συνταγήν ατ’. Η μπύρα εν κομμάτι ασην ζωήν πολλών εθνών και εν δεμένη με κοινωνικά έθιμα, άμον τα φεστιβάλ της μπύρας, άμα και με παιχνίδια που παίζουνε απές σε παμπ. Η μπύρα μπορεί να φέρει ζημίαν στην υγείαν αν πίνεται πολλά ή με το παραπάν’· το αλκοόλ εν καρκινογόνον της ομάδας 1) κατά τον Διεθνή Οργανισμόν Ερευνών για τον Καρκίνον (IARC).

Συνδέζμ' σα εξ μερέαν

Πολυμέσα σχετικώς με το ζήτημαν Beer σο Wikimedia Commons