Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συνθήκη

Ασό Βικιπαίδεια
Η ειρηνευτική η συνθήκη ανάμεσα σην Αιγυπτίους και την Χετταίους, ντο ευρίσκεται σο Αρχαιολογικόν το Μουσείον τη Κωνσταντινούπολης. Έν' μιαν ασά πρώτα τα παραδείγματα γραμμένας διεθνούς συμφωνίας σην ιστορίαν.

Η συνθήκη έν' μιαν γραμμένη συμφωνία ανάμεσα σε ανεξάρτητα κράτη γιά σε άλλα πρόσωπα τη διεθνούς τη δικαίου (όπως έν' οι διεθνείς οργανισμοί), ντο ορίζεται ασό διεθνές το δίκαιον.[1][2] Μια συνθήκη εμπορεί να λέγεται και διεθνής συμφωνία, πρωτόκολλον, σύμφωνον, σύμβαση, πακτόν γιά ανταλλαγή γραμμάτων. Όμως, για το διεθνές το δίκαιον, τα συνθήκας θεωρούνται μοναχά τα χαρτία ντο δεσμεύκνε νομικά τα μέρη ντο υπογράφνε ατάς.[3] Τα συνθήκας εμπορούν να έν' διμερείς (ανάμεσα σε δύο κράτη) γιά πολυμερείς (όταν λαμβάννε μέρος πλέον από δύο κράτη).[4][5]

Τα διεθνείς τα συμφωνίας εχρησιμοπούνταν με διάφορους τρόπους ασά περισσότερα μεγάλα κράτη τη ιστορίας. Με τα χρόνια, σαν αρχάς τη σύγχρονης εποχής, έγιναν πλέον συχνές και πλέον σύνθετες.[6] Σαν αρχάς τη 19ου αιώνα, η διπλωματία, η εξωτερική πολιτική και το διεθνές δίκαιον εμεγάλωσαν πολλά, και ατό εφαίνετο ασόν μεγάλον τον αριθμόν τη συνθηκών ντο υπογράφουνταν σε όλο τον κόσμον. Σον 20όν τον αιώναν, η Σύμβαση τη Βιέννης για το Δίκαιον των Συνθηκών έβαλεν σε σειράν όλας ατάς τα συνήθειας. Έγραψεν τους κανόνες για το πώς πρέπει να φτιάχκουνται, να αλλάζνε, να εξηγούνται και να τελειώννε τα συνθήκας, αλλά και για το πώς θα λύνουνταν οι παρεξηγήσεις και τα παρανομίας ανάμεσα σα κράτη.[7][8][9]

Τα συνθήκας έχουν την ισχύν μέσα ασή νομικήν την αρχήν pacta sunt servanda (λατ.: «οι συμφωνίας πρέπει να κρατούνται»). Με ατέ την αρχήν, τα κράτη υποχρεούνται να κάννε τα χρέη ατουν και να τιμούνε την συμφωνίαν με καλήν την πίστην.[10][11] Γι' ατό, τα συνθήκας δεσμεύκνε μοναχά τα μέρη ντο υπογράφνε και επικυρώννε ατάς. Μια συνθήκη εμπορεί να χάσκ' την ισχύν ατ'ς και να ακυρώνεται αν πάει κόντρα σ' έναν ανώτερον διεθνή κανόναν (jus cogens), όπως έν’ για παράδειγμα αν επιτρέπει έναν επιθετικόν πόλεμον γιά εγκλήματα κατά τη ανθρωπότητας.[12]

Τα συνθήκας έν' ασά κυριότερα θεμέλια τη διεθνούς δικαίου. Ασόν 20ό αιώνα και μετά, έβαλαν σε σειράν και καθιέρωσαν πολλούς διεθνείς κανόνες.[13] Μια συνθήκη πρέπει να ορίζεται ασό διεθνές το δίκαιον, αλλά τα πλέον φορές εξηγούνε ατέ τα δικαστήρια τη κάθε κράτους.[14]

Τα συνθήκας κι έχουνε έναν στάνταρ σχήμα. Διαφέρνε πολλά σο περιεχόμενον και σην δυσκολίαν ατουν.[13] Εμπορούνε να φτιάχκουνται με πολλούς τρόπους και να ορίζνε πολλά και διάφορα θέματα, όπως έν’ η ασφάλεια, το εμπόριον, το περιβάλλον και τα δικαιώματα τη ανθρώπου. Επίσης, εχρησιμοποιούνταν για να χτίζκουνται διεθνή ιδρύματα, όπως το Διεθνές Ποινικόν Δικαστήριον και τα Ηνωμένα Έθνη, και δίνουνε το πλαίσιο για να διοικούνται ατά. Ακόμα, τα συνθήκας διαφέρνε πολλά αναμεσάτουν σα εξής σημεία: ση δέσμευσιν (το πόσον πολύ δεσμεύκνε τα κράτη σα κανόνες ατουν), ση ακρίβειαν (το πόσον καθαροί και χωρίς μπερδέματα έν’ οι κανόνες) και ση ανάθεσιν (το πόσον δικαίωμα έχνε τρίτοι, όπως διεθνή δικαστήρια, να εξηγούνε, να εφαρμόζνε και να φτιάχνε κανόνες).[15][16]

  1. (Εγγλέζικα) «Treaty Handbook» (PDF). United Nations.
  2. (Εγγλέζικα) Hollis, Duncan B. (2020). «Defining Treaties»Απαιτείται συνδρομή επί πληρωμή. Στο: Hollis, Duncan B., επιμ. The Oxford Guide to Treaties (2η έκδοση). Oxford University Press. σελ. 11-45. doi:10.1093/law/9780198848349.003.0002. ISBN 978-0-19-884834-9.
  3. (Εγγλέζικα) Shaw, Malcolm. (2003). International Law, σελ. 88-92., σελ. 88, σο Google Books
  4. Gardiner 2008, p. 20.
  5. Brownlie & Crawford 2012, p. 179.
  6. (Εγγλέζικα) «History of diplomacy». Britannica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Καλανταρί 2022. Επάρθην σα 10 Καλανταρί 2022.
  7. (Εγγλέζικα) Malgosia, Fitzmaurice (2010). «Treaties». Max Planck Encyclopedia of Public International Law. doi:10.1093/law:epil/9780199231690/e1481. ISBN 978-0-19-923169-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτ 2020.
  8. (Εγγλέζικα) Orakhelashvili, Alexander (2018). Akehurst's Modern Introduction to International Law. Routledge. σελ. 251. doi:10.4324/9780429439391. ISBN 978-0-429-43939-1.
  9. (Εγγλέζικα) Kearney, Richard D.; Dalton, Robert E. (1970). «The Treaty on Treaties». American Journal of International Law 64 (3): 495-561. doi:10.2307/2199203. ISSN 0002-9300. https://www.cambridge.org/core/journals/american-journal-of-international-law/article/abs/treaty-on-treaties/B2CB9F70D34D7F86568172B864E3F544.
  10. Brownlie & Crawford 2012, p. 9.
  11. Klabbers 1996, p. 38-40.
  12. (Εγγλέζικα) Vienna Convention on the Law of Treaties, Article 53, May 23, 1969, 1155 U.N.T.S 331, 8 International Legal Materials 679 (1969)
  13. 1 2 (Εγγλέζικα) «treaty | Definition, Examples, & Facts». Britannica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αεργί 2020. Επάρθην σα 9 Καλανταρί 2022.
  14. Gardiner 2008, p. 21.
  15. (Εγγλέζικα) Simmons, Beth (2010). «Treaty Compliance and Violation». Annual Review of Political Science 13 (1): 273-296. doi:10.1146/annurev.polisci.12.040907.132713. ISSN 1094-2939.
  16. (Εγγλέζικα) Abbott, Kenneth W.; Keohane, Robert O.; Moravcsik, Andrew; Slaughter, Anne-Marie; Snidal, Duncan (2000). «The Concept of Legalization». International Organization 54 (3): 401-419. doi:10.1162/002081800551271. ISSN 1531-5088. https://www.cambridge.org/core/journals/international-organization/article/abs/concept-of-legalization/EF6AA703676B5053168AC43C27BF45A4.